Justum deduxit Dominus is een Latijns motet voor solostem, koor en orkest.
De tekst is ontleend aan Psalm 64 volgens de Vulgaat en behoort tot het liturgische repertoire voor heiligenfeesten, in het bijzonder voor belijders en martelaren.
Het motet bezingt het leven en de beloning van de rechtvaardige die door God wordt geleid.

Het werk werd lange tijd toegeschreven aan Wolfgang Amadeus Mozart en kreeg daarom het Köchel-nummer KV 326.
Later muziekhistorisch onderzoek heeft echter aangetoond dat de componist Johann Ernst Eberlin is.
Het KV-nummer wordt tegenwoordig uitsluitend nog gebruikt met de aanduiding “misattribueerd”.

Johann Ernst Eberlin was hofkapelmeester in Salzburg en werkte in hetzelfde muzikale milieu waarin de jonge Mozart later actief zou zijn.
Zijn stijl is kenmerkend voor de overgang van laat-barok naar vroege galante stijl.
Typisch zijn de heldere melodische lijnen, de functionele harmonie en de sterke gerichtheid op de verstaanbaarheid van de tekst.
De koorzettingen zijn sober, maar effectief, en ondersteunen steeds de tekstinhoud.

De langdurige misattributie aan Mozart is waarschijnlijk ontstaan door anonieme of verkeerd gelabelde manuscripten in Salzburgse archieven.
Daarnaast vertoont het werk stilistische overeenkomsten met vroege kerkmuziek van Mozart.
Ook speelde mee dat de naam Mozart commercieel aantrekkelijker was voor uitgevers.
Pas door systematisch onderzoek van handschriften en stijlkenmerken kon Eberlin definitief als componist worden geïdentificeerd.

Muzikaal is Justum deduxit Dominus doorgaans doorgecomponeerd en niet opgezet als een da capo-aria.
Het werk wisselt solistische passages af met homofone koorblokken.
Het orkest heeft voornamelijk een ondersteunende functie en is niet virtuoos bedoeld.

De psalmtekst wordt retorisch behandeld.
Belangrijke woorden zoals “justum”, “Dominus” en “corona” krijgen muzikale nadruk.
Uitgebreide melismen worden vermeden; begrijpelijkheid en helderheid staan centraal.

Hoewel de muziek duidelijke barokke wortels heeft, zoals sequenties en motorische bewegingen, is de stijl al galant van karakter.
Regelmatige frasering, transparante harmonieën en een zangbare vocale schrijfwijze bepalen het geheel.
Dit maakt het motet zeer geschikt voor liturgisch gebruik, maar ook aantrekkelijk voor concertuitvoering.

Voor uitvoerders is Justum deduxit Dominus technisch toegankelijk, ook voor amateurkoren.
Het werk vraagt vooral stijlgevoel en aandacht voor articulatie en tekstplaatsing, eerder dan vocale virtuositeit of volume.
Het motet combineert goed met ander Salzburgs kerkrepertoire van Eberlin, Michael Haydn en de vroege Mozart.

Latijnse tekst:

Justum deduxit Dominus per vias rectas,
et ostendit illi regnum Dei.
Dedit illi scientiam sanctorum,
honestavit illum in laboribus,
et complevit labores illius.

Nederlandse vertaling:

De Heer leidde de rechtvaardige langs rechte wegen
en toonde hem het Rijk van God.
Hij schonk hem kennis van het heilige,
Hij gaf hem eer in zijn inspanningen
en bracht zijn arbeid tot voltooiing.